ดอกไม้ไทยโบราณ

ดอกไม้ไทยโบราณ

“….หอมเอยหอมดอกไม้ ดอกใดที่ไหนเอ๋ย
กลิ่นนางแย้มหอมชวนเชย กลิ่นระเหยเหมือนประทินกลิ่นนวลปราง…”

 

ดอกนางแย้ม

เป็นไม้พุ่มเนื้ออ่อน สูงประมาณ 1 เมตร ใบใหญ่ออกตรงข้ามเป็นคู่ ใบยาวประมาณ 15 เซนติเมตร ขอบใบจัก
ดอกออกเป็นช่อแน่นที่ปลายกิ่ง ดอกบานไม่พร้อมกัน ขนาดดอกประมาณ 3 เซนติเมตร กลีบซ้อนแน่นสีขาวคล้ายมะลิซ้อน แต่กลีบดอก ชั้นนอกเป็นสีม่วงอ่อน กลิ่นหอมแรง
ขยายพันธุ์ด้วยการปักชำ ทับกิ่งหรือสะกัดราก

“พลับพลึงไพร งามวิไลยิ่งล้ำเกินคำขาน
บริสุทธิ์ผุดผ่องก่องตระการ กลิ่นซาบซ่านนาสาน่าชื่นใจ
ดอกพลับพลึงสีขาวสกาวเด่น ใครได้เห็นชวนจิตพิศมัย
ประดุจดังดอกฟ้าอ่าอำไพ แสนสดใสพราวเพริศเลิศมาลี”

ดอกพลึบพลึง

เป็นไม้ล้มลุกหลายฤดู มีลำต้นอยู่ใต้ดิน ส่วนที่อยู่เหนือดินประกอบด้วยกาบสีขาวหุ้มซ้อนกันเป็นชั้น ๆ
ใบอวบหนา กว้างประมาณ 10 เซนติเมตร ยาวประมาณ 1 เมตร ปลายแหลม
ดอกพลับพลึงมีขนาดใหญ่สีขาว และมีกลิ่นหอม
ดอกออกเป็นช่อด้านช่ออวบใหญ่ มีดอกออกเป็นกระจุกที่ปลายก้านดอก ประมาณ 20 ดอก
ดอกจะทะยอยกันบาน ส่วนโคนดอกเชื่อนกันเป็นหลอด ยาวประมาณ 10 เซนติเมตร
ปลายดอกเป็นกลีบแคบ ๆ กว้างประมาณ 1 เซนติเมตร ยาวประมาณ 7 เซนติเมตร มีจำนวน 6 กลีบ เกสรตัวผู้ 6 อัน
ขยายพันธุ์ด้วยการแยกหน่อ

ดอกบานเช้า

เป็นไม้พุ่มขนาดเล็กสูงประมาณ ๓๐ เซนติเมตร ใบเป็นใบเดี่ยวเรียงสลับเวียนกัน สัณฐานเป็นรูปรี ปลายและโคนแหลม ขอบจักดอกออกตามยอดเป็นดอกเดี่ยว ดอกมี ๕ กลีบ เชื่อมติดกันที่โคนเป็นรูปปากแตรดอกสีขาวนวล ตอนกลางสีนวล โคนกลีบสีเหลือง ดอกจะบานเวลาเช้าจนถึงใกล้เที่ยงจึงหุบดอกออกเกือบตลอดปี ขยายพันธุ์ด้วยการเพาะเมล็ดหรือปักชำ

ดอกราชาวดี

เป็นไม้พุ่มสูงประมาณ 2.5 เมตร ทรงพุ่มโปร่ง
ใบสีเขียวด้าน มีลายเล็กน้อย ขอบใบจัก ใบยาวประมาณ 3 เซนติเมตร
ดอกออกเป็นช่อยาว ช่อดอกประกอบด้วยดอกเล็ก ๆ เรียงอยู่บนก้าน สีดอกขาว มีกลิ่นหอม
ขยายพันธุ์ด้วยการตอน

ดอกราชาวดี

เป็นไม้พุ่มสูงประมาณ 2.5 เมตร ทรงพุ่มโปร่ง
ใบสีเขียวด้าน มีลายเล็กน้อย ขอบใบจัก ใบยาวประมาณ 3 เซนติเมตร
ดอกออกเป็นช่อยาว ช่อดอกประกอบด้วยดอกเล็ก ๆ เรียงอยู่บนก้าน สีดอกขาว มีกลิ่นหอม
ขยายพันธุ์ด้วยการตอน

“หอมเอยหอมกลิ่น รวยรินสายหยุดยามเช้า กลิ่นเจ้าอบอวลละมุน
น้ำค้างยามรุ่ง ช่วยปรุงกลิ่นรสหอมกรุ่น หอมเย็นเมื่อแรกอรุณ รุ่งฟ้าแสงทองรางๆ
ทิวาฟ้ารุ่ง จรุงหอมกลิ่นบุปผา สดชื่นอุรายามสาง
สายลมพริ้วผ่าน สะท้านใบดอกสวยสะพรั่ง ถึงโรยร่วงหล่นไปบ้าง ก็ยังหอมพอตรึงใจ
ครั้นพอตะวันสาย แดดร้อนแรงกล้า แผ่ความร้อนมาปกคลุมทั่วไป
เหมือนมาเร่งเร้า ให้เฉาจนสิ้นกลิ่นไอ ไม้พันธุ์นี้แปลกกว่าใคร หอมซึ้งตรึงใจเมื่อยามเช้าตรู่
สายหยุดสมชื่อ ระบือทั่วถิ่นแดนไกล ผู้ใดก็คงจะรู้
หอมเพียงยามรุ่ง แสงทองเยี่ยมฟ้ารุบหรู่ หอมเย็นอบอวลชื่นชู ก็เพียงฟ้ายามอรุณ”

“สายหยุดหยุดกลิ่นฟุ้ง ยามสาย
สายบ่หยุดเสน่ห์หาย ห่างเศร้า
กี่คืนกี่วันวาย วางเทวษ ฤาแม่
ถวิลอยู่ทุกค่ำเช้า คลาดน้องใครถนอม”

ดอกสายหยุด

เป็นไม้พุ่มรอเลื้อย ใบใหญ่เป็นคลื่นยาวประมาณ 24 เซนติเมตร ใบขอบขนาน ปลายแหลมเรียว ใบสีเขียวเข้มเป็นมัน หลังใบสีอ่อน
ดอกมีก้านยาวประมาณ 3 เซนติเมตร กลีบบิดงอสีเหลืองทอง เกสรตัวผู้และเกสรตัวเมียติดอยู่บนฐานกลางของดอก มีกลิ่นหอมตอนเช้าและตอนพลบค่ำ ออกดอกตลอดปี
ขยายพันธุ์ด้วยการตอน

http://pirun.ku.ac.th

About these ads
ข้อความนี้ถูกเขียนใน ดอกไม้ไทยโบราณ คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s